Od izletišta Lepterija do starog utvrðenja Soko-grada ili pećine (sada restoran) stiže se laganim pešačenjem za samo petnaestak minuta.

U kanjonu reke Moravice, oko 2 km južno od Sokobanje, na strmom i skoro nepristupačnom uzvišenju nalaze se ostaci srednjovekovnog utvrđenja. Utvrđenje je nepravilne osnove, većih dimenzija i verovatno je podignuto na temeljima antičkih građevina. Sastoji se od Donjeg i Gornjeg grada. Donji grad je uglavnom razrušen, sem delova bedema, četvorougaone kule i glavne kapije koja je najbolje očuvana. Gornji grad – citadela je na stenovitom grebenu koji je odvojen od Donjeg grada. U okviru Gornjeg grada nalazi se najviša četvorougaona kula sa puškarnicama. Oko nje je dublji prokop. Postoje još dve pravougaone kule, nešto niže, povezane dužim zidom koji je imao otvore za topove. Ulaz u Gornji grad bio je kroz donju kulu. Očuvana je i cisterna za vodu, zasvedena kamenom i usečena u stenu. U njoj su nađene keramičke cevi za dovod kišnice. Utvrđenje je građeno tokom XIII i XIV veka da bi već početkom XV veka, tačnije 1412, bilo opustošeno i uništeno od strane odmetnika Muse. Postoje podaci da ga već sledeće, 1413. drže Turci. Arheološka istraživanja su vršena 1980–1982. godine.

Većina turista ne propušta posetu Sokogradu. Nema pouzdanih podataka o njegovom nastanku... izvesno je da se radi o srednjovekovnoj tvrđavi izrađenoj na temeljima utvrđenja iz četvrtog do sedmog veka. Pominje se u biografiji despota Stefana Lazarevića, a porušen je tokom borbi za turski presto koje je vodio sultan Musa protiv odmetnika Hanuz bega 1413. Musa, poznatiji kao Musa Kesedžija, pominje se i kao glavni krivac za rušenje Crkve Svete Petke nedaleko od izletišta Lepterija.

 

 

 

 
Crkva Svete Petke

 

 

 

Crkvica je trenutno u fazi obnove. Od nje se laganom šetnjom stiže i do obližnje pećine koju narod naziva Hajduk Veljkovom. Uspon uz litice nekada neosvojivog Sokograda pravi je doživljaj za sve one koji žele da razgledaju zidine drevnog utvrđenja i uživaju u veličanstvenom pogledu koji se odatle pruža na ravnicu i put koji vodi do Knjaževca.

Mnogo je mesta za izletnike; čak i na samom putu za Sokograd, izletnici mogu naći ognjišta na kojima mogu zapaliti roštilje i obedovati na uređenim stolovima uživajući u šumu vode i debeloj hladovini šume i stene.

Nedostaci Lepterije i Sokograda su: nedovoljno sreðene staze, mesta nisu elektrificirana, zbog čega ove staze i sama mesta ne mogu biti osvetljeni za noćne šetnje, potrebno je i više tabli sa putokazima, kao i jedan viseći most kojim bi se napravio kružni put do Sokograda, a i omogućio pogled na jedinstveni kanjon oko njega, što bi predstavljalo još jednu turističku atrakciju.